این قافله عمر عجب می گذرد... چهل ، نقطه عطفی در عمر انسان است؛ و من در لبه ی آن ایستاده ام.... پرت شدن همیشه به معنای افتادن نیست؛ گاهی تجربه پرواز را به دنبال دارد... _زارعی_

کم نیستند کسانی که می پندارند خواب که بیاید از همه چیز فارغ می شوند و خواب مسکنی قوی ست که ما را از تمام دردها دور می کند... اما اینگونه نیست ما تمام دردهایمان را در خواب مرور می کنیم کم نیستند خوابهای آشفته ای که ما را به بی خوابی می کشانند. _زارعی_

"چهل سالگیِ من" بالهایم را باز خواهم کرد،xa0 پله ی آخردوران سی سالگی هایم را یک قدم بالا خواهم رفت، و در آغوش خواهم کشیدچهل سالگی ام را ، وتولدی دوباره را نفس خواهم کشید... قفس خامی را باز کرده، و فقط با شیطنتهایم و کوله باری از تجربه ، قفسم را ترک خواهم کرد... آری من با پختگیِ چهل سالگی ولی با شور ...

سلام مهربان وقتی سلام هایم بی پاسخ می ماند اشتیاقِ دوباره سلام کردن را افسرده می سازد! اما خیالی نیست ، بگذار نذر من برای تو ، همین سلامهای بدون جواب باشد. می دانم ، روح یک سلام رها شده ، تو را در هرجای دنیا که باشی در آغوش خواهد کشید. _زارعی_

دنیا بر پایه ی دلتنگی می چرخد؛ عاشق همیشه دلتنگ است! دلت آسمانی هم که باشد ، عاشق که می شوی تنگ می شود!! _زارعی_

تو را نه، خودم را می گویم: متاعٌ قلیل و لهم عذابٌ الیم شب شراب نیرزد به بامداد خمار... _زارعی_